رهنمودهای امام خامنه ای:

قرآن خواندن هر روز را فراموش نکنید. هر روز حتما قرآن بخوانید، هر مقداری می توانید. آنهایی که ترجمه قرآن را می فهمند، با تدبر به ترجمه نگاه کنند. آنهایی که ترجمه قرآن را نمی فهمند، یک قرآن مترجم خوب –که الحمدلله زیاد هم داریم- کنار دستشان بگذارند و به ترجمه آن نگاه کنند. ممکن است ده دقیقه وقت صرف کنید و یک یا دو صفحه بخوانید؛ اما هر روز بخوانید؛ این را یک سیره قطعی برای خودتان قرار دهید. علامت بگذارید، فردا از دنباله اش بخوانید...

تا آنجا که می توانید به نماز و توجه و ذکر در نماز و به نوافل اهمیت دهید...

اگر کسی خیال کند که می توان دل و روح را بدون اینها صاف کرد، سخت در اشتباه است. از راه گریه نیمه شب، از راه خواندن قرآن با تدبر و با دقت، از راه خواندن ادعیه صحیفه سجادیه، دل انسان صاف می شود. و الا این طوری نیست که بگوییم آقا برو دلت را صاف کن؛ هر کاری هم کردی. 

ولادت حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها)، و روز مادر رو به همه دوستان تبریک میگم.

این شعر، سروده آیت‌الله وحید خراسانی است که در آن به بیان اوصاف و ویژگی‌های شخصیتی حضرت زهرا(س) پرداخته اند.

اى بلند اختر که ناموس خداى اکبرى *** عقل کل را دخترى و علمِ کل را همسرى
زینت عرش خدا پرورده دامان توست *** یازده خورشید چرخ معرفت را مادرى
آن که بُد منت وجودش بر تمام ما سوى *** گشت ممنون عطاى حق که دادش کوثرى
تاج فرق عالم و آدم بود ختم رسل *** بر سر آن سرور کون و مکان تو افسرى
از گلستان تو یک گُل خامس آل عباست *** اى که در آغوش خود خون خدا مى‌پرورى
مقتداى حضرت عیسى بود فرزند تو *** آن چه در وصف تو گویم باز از آن برترى
در قیامت اولین و آخرین سرها به زیر *** تا تو با جاه و جلال حق، زمحشر بگذرى
بر بساط قرب بگذارد قدم چون مصطفى *** تو بر او هستى مقدم ، گرچه او را دخترى
کهنه پیراهن چو بر سر افکنى در روز حشر *** غرقه در خون خدا برپا نمایى محشرى
با چه ذنبى کشته شد مؤوده آل رسول *** بود آیا اینچنین، أجرِ چنان پیغمبرى
قدر تو مجهول و مخفى قبر تو تا روز حشر *** جز خدا در حق تو کس را نشاید داورى

متن کامل شعر رو در ادامه مطلب قرار دادم

ما رو از هم دعای خیرتون فراموش نکنید


 ادامه مطلب...


موضوع مطلب : ولادت حضرت فاطمه، حضرت زهرا، مادر، آیت الله خراسانی، شعر,

امام خامنه ای:

مگر نمی گوییم که با حال ناتوانی (حضرت زهرا (سلام الله علیها)) به مسجد رفت، تا حقی را احقاق کند؟

ما هم باید در همه ی حالات تلاش کنیم، تا حق را احقاق کنیم.

ما هم باید از کسی نترسیم.

مگر نمی گوییم که یک تنه در مقابل جامعه ی بزرگ زمان خود ایستاد؟

ماهم باید همچنان که همسر بزرگوارش فرمود: 

«لا تستوحشوا فی طریق الهدی لقلة اهله»

از کم بودن تعدادمان در مقابل دنیای ظلم و استکبار نترسیم و تلاش کنیم.

هر سال از او یاد می کنیم: 

کبودی صورتش، بازوی شکسته اش، پهلوی خونینش... 

طفل شهیدش، اشک دیدگانش، یتیمی کودکانش... 

اما، تمام اینها برای چه بود؟

برای اینکه دختر پیامبر(صلی الله علیه و آله) نمی توانست ببیند حجت خدا تنها مانده و خانه نشین شده است. 

برای همین خطبه ها را خواند، ناله ها زد، خانه به خانه در کوبید، تا بلکه آنان به سوی امام زمانشان برگردند. 

و فریاد برآورد: 

"مثل امام، همچون کعبه است که مردم باید به سراغ او بروند، نه او به دنبال مردم"(1)

و امروز، فاطمه(سلام الله علیها) حجت خدا را چگونه می نگرد؟

می بیند که: "طرد شده، رانده شده، یکه و تنهاست."(2)

می بیند که: "دستش را بسته ایم و خانه نشین اش کرده ایم."(3)

می بیند که: "سبب غیبت امام زمان(عجل الله تعالی فرجه) خود ما هستیم"(4)

می بیند که: "اگر شیعیان ما به عهد خویش با ما وفا می کردند، ظهور به تأخیر نمی آفتاد."(5)

می بیند که: "اگر شیعیان به اندازه آب خوردنی ما را می خواستند، دعا می کردند و فرج می رسید."(6)

امروز مهمترین خواست فاطمه(سلام الله علیها) از ما چیست؟

بیندیشیم....

1. فرمایش حضرت زهرا(س)، بحار الانوار، ج 36، ص 353.

2. فرمایش امیرالمومنین علی(ع) درباره امام زمان(عج)، فروع کافی، ج 4، ص 160.

3. در محضر ایت الله بهجت(ره)، ج 2ف ص 205.

4. نکته های ناب از زبان ایت الله بهجت(ره)، ص 41.

5. اشاره به فرمایش امام زمان(عج)، ارشاد شیخ مفید، ص 10.

6. اشاره به فرمایش امام زمان(عج)، شیفتگان حضرت مهدی، ج 1، ص 155.

گاه گاهی به مظلومیت شیعه می اندیشم؛

به مظلومیت فاطمه ام ابیها(سلام الله علیها) بعد از پدر بزرگوارش نبی اکرم(صلی الله علیه و آله) می اندیشم؛

به مظلومیت امیرالمؤمنین، علی ابن ابی طالب(علیه السلام) و تنهایی اش بعد از فاطمه زهرا(سلام الله علیها) می اندیشم؛

و حال،

مولایم امام هادی النقی (علیه اسلام).....

چند سال پیش مزار و حرم را تخریب کردند و اکنون اینگونه... 

از دیرباز برای تخریب اسلام و تشیع از هیچ کاری فروگذار نکردند. اما هیچگاه به هدف شومشان نرسیدند!

جاهلان بدانید؛ شیعه صاحب دارد؛

شیعه بصیرت دارد؛

شیعه روشنگر دارد؛

شیعه 14 خورشید تابان دارد که نور هدایتشان و علم و معرفتشان او را به حال خود رها نمی کند؛

آری، شیعه بیدار است و بیدار خواهد ماند!

بیست و هفتم فروردین ماه
سالروز عروج ملکوتی العبد محمد تقی بهجت فومنی (ره)

آقایانی که طالب مواضع هستند، از ایشان سوال می شود آیا به مواعظی که تا به حال شنیده اید عمل کرده اید یا نه؟ آیا میدانید هرکس به معلومات خود عمل کرد خداوند مجهولات او را معلوم می فرماید؟ آیا باید دعوت به حق از طریق لسان باشد؟ آیا نفرموده با اعمال خودتان دعوت به حق بنمایید، آیا طریق تعلیم را باید یاد بدهیم یا آنکه یاد بگیریم؟

.... بعضی التماس دعا میگوییم برای چه؟ درد را بیان میکنند، دوا را معرفی می کنیم. به جای تشکر و به کار انداختن باز می گویند "دعا کنید"! دور است آنچه می گوییم و آنچه میخواهند. شرطیت دعا را با نفسیت آن مخلوط می کنند. ما از عهده تکلیف خارج نمی شویم؛ بلکه باید از عمل نتیجه بگیریم و محال است عمل بی نتیجه باشد و نتیجه از غیر عمل حاصل بشود.

....ما اگر خدا ترس بودیم، از ما می ترسیدند کسانی که اصلا نمیشناسند ما کی هستیم، چه کاره هستیم. می ترسند کاری بکنند که ما غضبناک شویم، چرا؟ چون دیگر غضب ما غضب خداست، اگر با خدا هستیم. عرض کردند به سیدالشهدا (علیه السلام) اگر اذن بدهی همین حالا هیچ جا نرفته، از جایت حرکت نکرده دشمن را هلاک می کنیم، این را اجنه گفتند. فرمود: "والله قدرت من از قدرت شما بیشتر است – این کسی است که اسم اعظم بلد است- لکن اگر من کشته نشوم ، این مردم با چه امتحان می شوند؟!"

اینجا دار امتحان است، شما در این فکر باشید که خودتان را اصلاح کنید. مابین خودتان و خدایتان عایقی، مانعی پیدا نشود. اگر اصلاح کردید، رفع مانع کردید بین خودتان و خدا و وسائط (انبیاء و اوصیا) خدا اصلاح میکند میان شما و خلق ....

(برگرفته از کتاب بهجت عارفان)

مقام معظم رهبری در دیدار با خانواده شهید آوینی: 
بسم الله الرحمن الرحیم
خداوند انشاءالله این شهید را با پیغمبر محشور کند. من حقیقتا نمی دانم چطور می شود انسان احساساتش را در یک چنین مواقعی بیان و تعبیر کند؟ چون در دل انسان یک جور احساس نیست. در حادثه ی شهادتی مثل شهادت این شهید عزیز چندین احساس با هم هست. یکی احساس غم و تاسف است از نداشتن کسی مثل سید مرتضی آوینی. اما چندین احساس دیگرهم با این همراه است که تفکیک آنها از همدیگر و باز شناسی هریک و بیان کردن آنها کاربسیار مشکلی است.

سایز اصلی عکس

کاش با تو بودیم آن زمان که فرشتگان، تو را بر هودج نور می‌گذاشتند و بالهای خویش را سایبان زخمهای روشن تو می‌کردند. گریه ما، نه برای رفتن تو، که برای جا ماندن خویش است. احساس می‌کنم که در این قیل و مقال، چه قال گذاشته شده‌ایم، چه از پا افتاده‌ایم، ‌چه در راه مانده‌ایم، چه در خود فرو شکسته‌ایم...   (سید مهدی شجاعی)